Grand Prix Judo Amsterdam, 19-11-2011.
Grand Prix judo Amsterdam, 19-11-2011.
Naar aanleiding van mijn prestaties op o.a. NK dames, heb ik een uitnodiging gekregen voor de Grand Prix in Amsterdam.
Op dit toernooi is de absolute wereldtop aanwezig. Dus ook de nationale vedetten als Grol, Bosch, Elmonts, Willeboordse, v Emden en Verkerk.
Ik sta momenteel nr 583 op de wereldranglijst en dat was voornamelijk omdat mijn haar altijd goed zat op de toernooien. Na de publicatie in de LC van een foto op de NK ben ik vermoedelijk 200 plaatsen gezakt.
De loting viel wel mee, ik zat bij de nr 4, 14, 16 en 30 van de wereldranglijst in een poultje. Kon minder.
1e wedstrijd aantreden tegen Ilse Heylen, de veteraan en olympische kandidaat van Belgie. (3e op OS in 2004 en 7e op de OS in 2008)
In de reguliere tijd geen scores. Wel kon ik een paar keer amper uit een klem of een houdgreep wegdraaien. Op de grond, wat normaal mijn sterkste punt is, had ik geen kans tegen de Belgische. Eerder moest ik zelf alle zeilen bijzetten niet op de grond in een klem te raken.
Ook in de golden score waren we niet in staat om punten te scoren. Wel viel ik meer aan dan Heylen en scoorde ik volgens mijn idee een yuko, maar de scheidsrechter kende deze niet toe.
Dat resulteerde in een scheidsrechterlijke beslissing van 3-0 in mijn voordeel. Een ronde verder.
Mijn vader had gerekend op een vertrektijd van 11.30 uur en de krent had dus zijn parkeergeld daarop aangepast. Nu moest hij in gezwinde draf geld bijgooien. Uiteraard ook nu weer berekend op de volgende vertrektijd terug naar Leeuwarden.
Richard had zijn eerste ronde helaas verloren en lag eruit. Maar wel mocht hij aan zijn schare fans nog handtekeningen uitdelen. Dat wordt oppassen!! Concurrentie.
2e partij tegen Romy Tarangul. Heb ik weleens getroffen op toernooien zoals in Sindelfingen, maar nog nooit tegen gejudoot. Zij is volgens mij de olympische kandidaat voor Duitsland. Maar daar hebben ze meer goeie judoka’s in de -52 kg: Kraeh, Zimmerman en Lisson. De laatste is een teamgenoot in Bundesligateam Neumunster.
Tarangul begon zoals verwacht fel aan de wedstrijd. Maar ook hier wisten we beide niet te scoren in zowel de reguliere tijd als de golden score. Ook hier scheidsrechterbeslissing, 2-1 in mijn voordeel.
Mijn vader kon weer aan de bloeddrukpillen en wederom naar de parkeermeter. Nu maar het zekere voor het onzekere. Volgens mij heeft hij 2x zoveel betaald als voor een dagkaart.
Leuk dat tussentijds op het grote beeldscherm de foto's werden getoond van de overblijvende kandidaten. Helaas ook hier hadden ze een foto die volgens mij dateerde van de tijd dat ik nog met mijn vader zondags naar de kinderboerderij gin om de konijnen te voeren.
De strijd om de halve finale tegen Sophie Cox uit Engeland. Ik had in Hamburg al eens aan mijn broek gehad van haar. Was op dat moment voor mij een onbekende, kwam uit de -57. Maar ook zij had al op de Olympische Spelen gestaan. Nu werd ik toch wat zenuwachtig en betaalde ik de tol van de vorige lange wedstrijden. Ik liep in de begintijd tegen een yuko achterstand aan en wist net niet te scoren om dit nog gelijk te trekken. Een 5e plaats en net naast het podium. (en zoals ik later hoorde van mijn vader net naast de geldprijs van 1000$).
Ben nu ook wel blij dat mijn toernooien er opzitten. Deelname aan toernooi in Frankrijk begin december heeft Edwin afgeraden. Eerst maar even tot rust komen.
Eigenlijk ook wel raar: de toppers mogen een maand of 2 rustig toewerken naar dit toernooi en ik heb vanaf het herstel van mijn dubbele kuitbeenbreuk, 1 weekend rust gehad tussen European cup Zweden en NK senioren.
Maar eerlijk is eerlijk, ik had het allemaal voor geen goud willen missen. Eigenlijk is elk toernooi voor mij een stuk ontlading en in zekere zin ontspanning. Wil eigenlijk altijd wel judoeen, maakt mij niet uit waar en met wie.
Nu eerst ontspannen, zien dat ik op gewicht blijf. Dat zal vermoedelijk wel aardig lukken. Mijn jaar zit er nu grotendeels op, nog een trainingskamp ultimo december en dan pas weer Arlon ultimo januari.
